แก้ใขข้อมูลส่วนตัว กลับไปหน้ารายชื่อกระทู้ ตอบกลับ

ตอนนี้ยังทันมั๊ยครับ

อันนี้เป็นปัญหาคาใจผมมากๆเลย
ผมรักงานวาดรูปมาตั่งแต่เด็กๆ จนเดี๊ยวนี้ก็ยังรักมันสุดหัวใจอยู่
ผมฝันว่าสักวันหนึ่งผมจะประกอบอาชีพด้านนี้ ไม่ได้หวังเรื่องเงินจนร่ำรวยอะไร
อยากมีอะไรไว้เป็นความภูมิใจส่วนตัว
เมื่อสัก2-3ปีก่อน ผมได้เข้ามารู้จัก itemStudio นี้ ซึ่งเป็นช่วงที่ผมเพิ่งจะหัดวาดรูปด่วยคอม
ที่นี้ทำให้ผมมีไฟได้เสมอ แล้วผมก็มีช่วงนึงที่ผมไฟดับไป หมดกำลังใจ หมดหวัง
ผมหายหน้าไปจากที่นี่สักพักใหญ่ แต่ก่อนหน้านั้น ผมหายไปเพราะเรื่องงาน
สิ่งที่ทำให้ผมหมดกำลังใจไม่อยากจนทำให้ผมไม่อยากจับปากกาอีกเลยก็คือ
1 อายุ ปีนี้ผมจะอายุ30 ซึ่งที่ๆผมเคยไปสมัครงานและของานทำ บอกว่าอายุเริ่มเยอะ ความทันสมัย ความคิดริเริ่มใหม่ๆก็จะหมดไปตามวัย ซึ่งจะตางกับเด็กวัยรุ่น เซ็งมั๊ยหละ
2 การศึกษา ผมจบแค่ชั้น ม.6 ซึ่งแต่ละที่นั้น ก็จำกัดการศึกษาเอาไว้ วันที่ผมทดสอบงาน ผมไม่สามารถ อธิบาย เกียวกับทฤษฎี ที่เกี่ยวข้องกับงานได้เลย
ผมไม่รู้ว่า concept art คืออะไร ผมไม่รู้ ว่าสีคู่ตรงข้าม ผมไม่รู้ การว่างองค์ประกอบภาพ ที่ผมวาดและทำทุกวันนี้ ก็ตามความรู้สึกอย่างเดียว ผมขาดความรู้
3 ผมไม่รู้ว่าผมควารจะเริ่มต้นตรงไหน เมื่อไร และยังไง กับการที่จะทำอาชีพในสาขานี้ ที่ผมทำก็เหวียงแหมั่วๆไป
ผมมืด มึน งง กะตัวเอง จนไม่ได้จับปากกาวาดรูปเลยเกือบจะ1ปีได้
ผมคิดถึง สิ่งที่ผมทำประจำ จนเมื่อ2วันก่อน ผมดันไปรับปากเพื่อนว่าจะวาดรูปให้เลยลงมือวาด ผมกลับมามีความสุกอีกครั้ง ผมคิดถึงที่นี่
ที่ให้ผมรู้ผม กำลังใจ แล้วก็ไอเดีย
แล้ว เมื่อวานรูปที่2ก็ตามมาติดๆ ตอนนี้ก็ยังนั่งวาดรูปอยู่ ผมมีความสุข สุดๆ
คำถามก็คือ ผมอยากจะทำงานสายนี้ อายุ30อย่างผมยังเริ่มต้นได้อีกมั๊ย แล้วมีใครในนี้ เริ่มต้นตอนอายุเยอะบ้าง ช่วยแนะนำผมหน่อย
แล้วผมควรจะเริ่มต้นยังไง แนะนำด้วยครับ ผมอยากทำมันก่อนจะตาย ไม่อยากให้มันเป็แค่งานอดิเรกเท่านั้น
Untitled-1.jpg

2

ผู้ให้คะแนน

  • tokyo

  • rachata

คนเราเริ่มต้นได้ตลอดเวลาครับ ไม่ว่า เวลาไหน อายุเท่าไหร่เพสอะไร ผมจะเล่าเรื่องหนึ่ง ที่เป็นเรื่องจริง ของศิลปินหญิง สุดยอดงานปั้นแนว อิมเพราสชั่นนิส ปัจุปันงานเค้าประดับไว้ที่สวนเบญ ผู้หยิงคนนี้ชื่อ มิวเซี่ยมยิปอินซอย มาเรียนกับอ.ศิลป์ เมื่อ อายุ 57 ปี เค้าก็มีชื่อเรื่องการปั้นแนวอิมเพรสชั่นนิสที่แม่นยำ กับจินตนาการที่สุดบรรยาย  คนเราสำคัญคือทำตัวให้พร้อมเสมอ เมื่อโอกาสมาถึง เราจะได้ไม่เสียใจ หากคิดอีกแบบ คนเราทำอะไรก็ได้ สุขใจที่ได้ทำ อาจทำเป็นงานเสริม งานอริเดกก็ได้ เพราะในโลกปัจุปันการแข่งขันสูง และ คนมักยอมรับเรื่องสถานบันเป็นหลัก แต่ ก็มีอีกหลายๆที่ เค้ามองที่ผลงานอย่างเดียวครับ ฉะนั้น ถ้ามีความสุขก็ทำไปเถอะ มันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน แต่ทำให้เราสุขใจได้
1.ผมว่าถ้าพี่ทำfree lanceจะจบไรมาก็ไม่มีปัญหานี่ครับ
2.แต่ถ้าพี่จะทำงาน เป็นแบบว่า งานจริงๆผมว่าพี่เรียนซะหน่อยดีกว่าครับ ไม่มีสายไปอยู่แล้ว
1*ก็อ่านหนังสือเยอะๆ ถามเยอะๆ เปิดใจแล้วก็ชยันๆเนอะครับ
2*อันนี้คงต้องเรียนอ่ะครับ แล้วก็ต้องเอาข้อ1 มาใช้ด้วย สรุปคือ หนักแน่ครับ

จริงๆแล้วผมสนับสนุนให้พี่เรียนนะครับ มันช่วยได้มากๆๆๆๆเลย ยังไงก็พยายามเข้านะครับผม^^"
ปล.ไม่ได้ปีน นะครับถ้าไม่พอใจก็ ขอโทษไว้ ณ ที่นี้นะครับผม
ผมแนะนำคืออาชีพอิสระคับรับรอง ได้วาดรูปเป็นประจำ มีรายได้ตามความขยัน
แม้เราได้เรียนแต่เราศึกษาเอาเองได้ครับ

ผมเคยอยากออกไปเป็นนักวาดภาพประกอบนะครับ อะไรก็ได้
เพราะผมคิดนี้ครับ เราลองนำงานไปเสนอตามที่ต่างๆ เพราะว่าสำนักพิมพ์มีเยอะครับในบ้านเรา เป็นร้อยเลยก็ว่าได้
ในทางทฤษฎีถ้าไปครบร้อยที่ อย่างน้อยมันต้องมีซัก 2-3 ที่ที่เขาจ้างเราแน่นอน แต่จ้างเป็นงานๆไปนะครับ นั่นแสดงว่าเราเริมมีโอกาสแล้ว

หายังไม่ได้ผมว่าเราก็มีเวลามาฝึกตนใหม่แล้วออกไปอีกครั้ง ผมเห็นคนเก่งๆที่นี่เยอะนะครับ สิ่งที่ทุกคนมีเหมือนกันคือ
วาดรูปเยอะ 1 ปีมีงาน 50 ชิ้นก็ถือว่าเยอะมากๆแล้วครับ หากยังจำเบนซ์วอนได้
คนนี้วาดหน้าตัวเอง 200 หน้าใน 1 ปีเลยทีเดียวครับ ผมว่าสิ่งที่ได้จากการฝึกฝนนั้นมหาศาลเลยทีเดียว

สิ่งที่ผมตอบไม่รู้มีประโยชน์รึเปล่าแต่ก็ถือว่าคุยกันเล่นๆละกันครับ
ผมอายุ 37 ปี หัดวาดรูปใน ITEM ขึ้นปีที่ 4 แล้วครับจากวาดไม่เป็นเลย (ทำเป็นแต่ 3D )
ไม่ว่างานจะสวยหรือห่วยลงเพียงใด ผมก็ยังคงวาดต่อไป แม้ไม่ได้ตังค์ก็ตามครับ อิ อิ
ขอบคุณทุกคำแนะนำครับ ผมมีกำลังใจเพิ่มขึ้น  ผมจะทำตามทุกคำแนะนำครับ
จะคิดให้น้อยลง จะพยายามให้มากขึั้น แล้วไม่ใช่แค่ จะ เท่่านั้น ผมทำแน่นอน
อย่างน้อยถ้าไม่มีใครจ้างก็ทำมันเองซะเลย อันนี้ภรรยาผมบอกมา เป็นกำลังใจที่ ให้ความรู้สึกฮาดคอร์มากๆ
ขอบคุณอีครั้่งครับ ทุกๆท่าน
ตั้งเป้าไว้ก่อนเลยครับ...อะไรก็ได้.ใหญ่เล็กแล้วแต่.แล้วขยันทำ.ขยันฝึก..ทำให้สำเร็จไปทีละขั้นที่ละเป้า.
.หากไม่ลดละความพยายาม..เส้นทางจะเปิดให้คุณเอง..ผมคิดเช่นนั้นนะ..ท้อได้แต่อย่าถอย
สู้ๆ (ในยุคนี้อะความรู้หาไม่ยากหรอก...ความพยายามหายากกว่า)
ฮึดบ้างๆ
อย่าไปยึดติดว่าอายุมากขึ้นแล้วจะทำอะไรได้ช้าลง ผมไม่เชื่อครับ ผมอายุ26ละ เล่นบอร์ดitemมาจะครบปี
ผมชอบวาดรูปมาตั้งแต่เด็กละ จบม.3ผมก็ว่าจะเดินสายตรงละเชียว พอดีอาชีวะกับเทคนิคมันดันสอบวันเดียวกัน เลยไปสอบได้ที่เดียว เลือกไปเทคนิคแล้วเข้าช่างเขียนแบบ ส่วนอาชีวะที่ลงช่างศิลป์ไว้ไม่ได้ไปสอบ เพราะตอนนั้นมันเหมือนเพิ่งได้ออกมาผจญโลกภายนอก ไม่มีความรู้เลยว่าจบช่างศิลป์ไปจะทำมาหากินอะไร พวกคอมอาร์ทก็ไม่มีเปิด สรุปก็เรียนช่างเขียนแบบจบ เรียนวิศวะต่อ สุดท้ายก็อยากวาดรูปอยู่ดีครับ เลยเรื่อยๆมาเรียงๆ อาศัยอ่านๆเอา ซื้อหนังสือบ้าง(ของคุณการันต์) แล้วก็หัดๆวาดเพราะไม่เคยจับแทปเล็ตมาก่อน  การวาดรูปของผมเลยเป็นได้แค่งานอดิเรก เพราะผมอุทิศตนให้กับการเป็นช่างซ่อมคอมพิวเตอร์ไปแล้ว ขนาดงานดราฟท์ที่เรียนมายังแทบไม่ได้รับเขียนเลยครับ แต่ผมเชื่อว่าถ้าใจรัก อยากทำก็ต้องหมั่นเพียร จะอายุเท่าไหร่ก็ไม่สำคัญจริงๆครับ
เป็นกระทู้ที่ดีมีประโยชน์ ให้กำลังใจคนมากๆเลยครับ

ขอให้ความตั้งใจดีส่งผลงามๆเร็วๆนะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ
กลับไปหน้ารายชื่อกระทู้