แวะมาดู ลุ้น ลุ้น. เกือบละ

คิดอยู่ชั่วโมงกว่าๆ ที่จะตอบ เขียนไปหน้ากว่าๆ แต่ลบออก ไม่เอา ไม่ตอบดีกว่า
อ่านคำตอบของคุณสกาลแล้วฟึดฟัดๆ ขึ้นมาทันที ไม่ตอบดีกว่าเดี๋ยวตอบด้วยอารมณ์
เอาไว้ใจเย็นๆจะมาตอบอีกรอบ เหอๆๆๆ

อ่า....สำหรับหนู ไม่มีความคิดเห็นละกันนะคะ
เพราะว่าหนูเองก็ยังไม่ได้ทำงานอะไรเต็มตัวมากนัก (รับแต่ฟรีแล้นส์เล็กๆ น้อยๆ)

แต่หากจะให้ก่อตั้งสมาคม หรืออยากให้มีระบบอาร์ทติสคิดเป็นนายทุน
"ช่วยคำหนึ่งถึงความเป็นไปได้หน่อยนะคะ"
คือสิ่งที่พูดมามันเวิร์คนะคะ แต่ใครจะเป็นคนเริ่มทำกันล่ะคะ

ผมเข้าใจตั้งนานแล้วละครับ.ที่ท่านเทพพูด..
..แต่ก็หนุกดีที่ได้ฟังหลายๆคนพูด..
ประเด็นเรื่องที่พูดออกมามันหลากหลายแตกได้เยอะมากมาย.
แต่ผมยังสงสัยอยู่ว่าท่านแผนมั่นใจในสายงานตลาดต่างประเทศได้มากแค่ไหน..
แน่นอนคุณภาพงานเราสู้เขาได้แค่ไหน.หากเขาสนใจงานทางเราเขาหาเองได้จะดีกว่ารึเปล่า.
เอาคนของเขามาลงหาน่าเชื่อกว่าไม.../แน่นอนตอนนี้ก็มีมาบ้างแล้ว/
ยกเว้นว่าเรามีจุดขายที่เขาต้องการจริงๆ..ตรงแนวเขาจริงๆ..ว่าง่ายๆ"คุณภาพสินค้าเราขายถึงระดับนั้นแล้วรึ"
ตัวผมไม่กว้างด้านนี้เพราะตัวผมเคยทำงานให้ต่างชาติน้อยมาก...แต่
แน่นอน..การสร้างกลุ่มรึองค์กรรึสมาพันธุ์รึอะไรก็ตามน่าสนใจแล้วเป็นผลดีมากๆที่จะตั้ง..แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ.
หากท่านมั่นใจผมก็ยินดีที่จะร่วม..เพราะผลรับที่ได้เป็นผลดีกับนักวาดภาพสายนี้ทุกคน
กับคนรุ่นต่อไปด้วย..
แต่ผมชอบนะที่มองในมุนนักลงทุนที่ต้องเสี่ยงลงและเสีย
ส่วนเราขายไปก็จบ
แต่มันเป็นแค่จุดเริ่มครับ..หากเขาขายได้เขาก็ต่อยอดไปเราก็จบ..
เขาได้2เท่า..เรายังเท่าเดิม
/มุนมองนี้จะว่าไม่เอาเปรียบรึ/
ผมเคยเจอคำหนึ่งที่ผมรู้จักเป็นนักลงทุนที่เป็นผู้ใหญ่กว่าพูดกับผมนะ
ผมถามเขาว่า..พี่ๆคนนี้เก่งจังพี่ไมไม่แคร์เขาบ้างอะขึ้นเงินให้เขาหน่อยนะ..ใช้งานเขาหนักจังเดียวเขาก็ไปหรอก
เขาตอบกับผมว่า..น้องๆคนแบบนี้อะมีเยอะแยะหากเขาไม่ทำให้เราก็หาใหม่..คนทำพวกนี้เยอะจะตาย
ผมอึ่ง....--..--...
หากพูดไรตรงไปขอโทษด้วยครับ

อย่าลืมคิดถึงตลาดผู้บริโภคด้วยล่ะครับ

งานขายได้ไม่ได้ไม่ใช่แค่ผู้ผลิต นายหน้า หรือ นายทุน
แล้วที่สกาลพูดมามั่นใจ 100%แล้วหรอครับ ว่าทำงานออกมาแล้วบริษัทเค้าจะรับพิมพ์ หรือ ผลิตทันที
ไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายนะครับ แต่ต้องเผื่อใจมากพอสมควร
ไม่ว่าจะบริษัททั้งในและเทศ ต่างแบกรับภาระที่หนักเช่นนี้อยู่(ผมไม่ได้เข้าข้างนายทุนนะ)
เพราะทำออกมาแล้วขายไม่ได้ คงไม่มีใครทำหรอกจริงใหม่ครับ
ทำแล้วเจ๊งเค้าก็ไม่ได้เอาเงินมาคืนเราใช่ไหมครับ(อันนี้ยืมเพื่อนมา)

แต่จะพูดแล้วรวมกลุ่มแค่กลุ่มเดียวมันไม่ค่อยได้อะไรขึ้นมาหรอกครับ ผมขอยืมคำพูดพี่ที่เค้ามาเรียนมาร์เก็ตติ้งที่ญี่ปุ่นแล้วกัน "ตอนนี้เมืองไทย ต้องการคนรุ่นใหม่ดันขึ้นมาหลายๆฝ่าย ดันขึ้นมาแค่คน2คนท้ายสุดมันก็ร่วง"

ถ้าเป็นผมเริ่มแรกน่าจะมองที่ตัวเราว่าทำไมถึงปล่อยให้พวกนายทุน(นายหน้า)มาฉาบฉวยโอกาสตรงนี้ไปได้
เรายอมเค้าง่ายไปใช่หรือเปล่า? เรากลัวว่าเราไม่ยอมเค้าแล้วเราจะเสียโอกาสตรงนี้ไป?
เราไม่กล้าเสี่ยงในขณะที่เค้ากล้าเสี่ยง?แล้วที่หลายๆคนยังทำงานให้กับไอ้นายทุนที่ว่าโกงๆเนี่ยสาเหตุมาจากอะไรครับ
โดนเค้าใช้เยี่ยงทาส?ทำไมไม่ลาออก?ทำไมยังทำงานต่อ?
หลักๆแล้วคือเราไม่เรียกร้องสิทธิของตัวเอง(มีตัวอย่างให้เห็นเยอะไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ตาม)
แล้วการเรียกร้องสิทธิ์ของตนเองนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะเรียกร้องแล้ว นักวาดทุกคนต้องบรรทัดฐานเดียวกัน
ไม่งั้นจะเหมือนอย่างที่คุณasdj พูดในช่วงสุดท้าย

หลังจากทีเรามองจุดผิดพลาดของเราออกแล้ว ค่อยเริ่มไปทีล่ะขั้นน่าจะดีนะครับ

แล้วการรวมกลุ่มครั้งนี้ใจความคืออะไรครับ จากรีพลายของสกาลหน้าที่4(ถ้าผมเข้าใจผิดก็ขอโทษด้วย)
รวมงานของคนกลุ่มหนึ่งไปเสนอบริษัทเกมส์ หนังสือหรอครับ?โดยที่มีสกาลเป็นแกน ยังงี้มันก็ไม่ใช่ทุนที่เกิดจากเหล่านักวาดอิลาซใช่ไหมครับ?โดยที่ผลประโยชน์ก็ยังคงไปตกอยู่กับเหล่าตัวแทนจำหน่าย?
โดยที่นักวาดอิลาซยังคงรับอัตราการตอบแทนในรูปแบบเดิมคือสัดส่วน%จากจำนวนที่ขายได้
(โดยอาจได้รับอัตราส่วนที่ดีขึ้น?)

แล้วยังงี้รวมกลุ่มเพื่ออะไรครับ

ผมอยากสนันสนุนเรื่องวิธีการทำหนังสือของพี่ไอเท็มครับ เพระมันคือการรวมทุนของอิลาซ
เอาไปขายเพื่อสร้างกำไร แน่นอนผลมากอาจจะเป็นขาดทุนก็ได้ใครจะรู้ ถ้าได้กำไรเราก็สามารถนำมาพัฒนาต่อไปได้
หรือไม่ก็ขยายกลุ่มให้ใหญ่ขึ้น ที่ผมชอบไอเดียพี่ไอเท็ม เพราะถ้านักวาดอิลาซได้รับประสบการเกี่ยวกับกำไรกับขาดทุนบ้างอาจจะได้เห็นอะไรดีขึ้นครับ

เราขายงานให้บริษัท เราไม่ได้ขาดทุนเลยนะครับเรายอมรับในข้อตกลงที่เค้าเสนอ
เราพอใจในข้อเสนอนั้นเราจึงทำงานออกมา แล้วแน่นอนเค้าเป็นคนจ่ายเงินเรา เราก็ต้องแก้ให้ถูกใจเค้า
ถ้าไม่พอใจในข้อตกลงก็อย่าไปรับครับ รับเงินแล้วมาบ่นมันดูไม่ดีเลยครับ(เพราะถึงเค้าขายงานไม่ได้ก็ไม่ได้เอาเงินมาคืนเรานี่ครับ) ทำงานเป็นลูกจ้างเช่นกันบริษัทเจ๊งเราก็ไม่ได้มีส่วนล้มละลายเป็นหนี้เป็นสินกับเค้าใช่ไหมครับ

เรื่องที่อยากพูดหมดล่ะมั้ง

ผมเองก็อยากเห็นวงการนนี้ก้าวไกลในไทยเช่นกันครับ

ปล.อย่ามาหาเรื่องผมด้วยผลงานนะ เพระผมแพ้ตั้งแต่ในมุ้ง(วาดรูปห่วยมากมาย)

EDIT:ไม่อยากโดนเพื่อนหรือคนรู้จักหาว่าเป็นคนซ่อนตัว PK ชื่อ ผู้พันหมีครับ GG ชื่อ Bundoll ครับ ชื่อเล่น เท็มครับ ^^
(จริงๆใส่ชื่อตอนสมัครผิดเลยกลายเป็นชื่อจริงซะงั้น)

v
v
v

EDIT2:ขอโทษครับย้อนกลับไปเชค ไม่ได้ขายจริงๆด้วย ขอโทษครับนำชื่อพี่ไอเท็มมาอ้างผิดๆ m(_ _)m

พี่เค้าไม่ได้ขายไม่ใช่รึ?

อยากขายมาเลย ถ้าเป็นไปได้ (ภายใต้ความเป็นไปได้มีเหตุผลมากมายที่มันจะเป็นไปไม่ได้ ไม่ขออธิบาย )

เอาเข้าไป ดูท่าว่าต้องอธิบายการลงทุนเรื่องไอเดนติตี้อีกใช่ใหมนั่น....

การที่เราลงทุนในการเปิดครั้งแรกprofitไม่ได้อยู่ที่เงินครับ ที่บอกว่าไปทำปกแจ่มใสได้6000น่ะเราได้เงินมานิดหน่อยพร้อมฐานลูกค้า ฐานลูกค้านี่แหละคือผลกำไรที่ไม่ใช่เงินครับ เราลงงานไปแรกๆเพื่อให้มีฐานลูกค้าก่อนแล้วค่อยเอามันไปต่อรองกับแบรนด์ที่ขายได้ชัวร์ๆและเราเอาฐานลูกค้าของเราไปเสนอmarket rangeที่กว้างขึ้นหรือลึกขึ้นให้สินค้าของเขาขายดีขึ้น ผมเลิกพูดถึงอาร์ทเวิร์กไปนานมากๆแล้วนะเออ คุณก็น่าจะเลิกพูดได้แล้วเหมือนกัน เรามาโฟกัสที่ไอเดนติตี้ดีกว่ามั้ย ไอเดนติตี้และฐานลูกค้านี่แหละคือประเด็นที่จะรับรองความสำเร็จในการต่อรองของเราในลำดับต่อไป

แล้วไอเดนติตี้น่ะมันก็มีกันในบางคนที่งานดีๆมีจุดเด่นครับ อันนี้คนไร้ศักยภาพที่เขียนรูปเป็นแบบมาตรฐานก็ตกไปไงครับ ไม่เห็นยากเลยจริงมั้ย คนเก่งๆควรจะอยู่กับฐานะที่เหมาะสมกับสติปัญญา คนไร้ศักยภาพก็ต้องตกงานหรือเป็นเบี้ยล่างตามกฏของธรรมชาติ นับเป็นเรื่องปกติมากๆของโลกนี้ ผมไม่ได้บอกว่าจะเอาทุกชิ้นนี่ครับ เอาแค่ดีๆมาทำต่อครับ

ถ้าไม่เข้าใจคำว่าการลงทุนด้านไอเดนติตี้และการทำฐานลูกค้าก็จบครับ เราเลิกคุยกันแล้วกลับเข้าสู่ชีวิตเดิมๆดีกว่า ลืมตรงนี้ไปซะแล้วกลับไปทำหน้าที่ฟันเฟืองราคาถูกที่เปลี่ยนได้ตลอดเวลาตามที่เป็นอยู่นั่นแหละเหมาะสมกับคุณแล้ว เพราะทุกอย่างที่พูดมานี่ผมทำมาแล้วทั้งนั้นนะครับไม่งั้นไม่มีมาพูดแน่ๆ งาน2ชิ้นพิมพ์ติดต่อกัน2ปีทั้งสื่อดิจิตอลและสื่อสิ่งพิมพ์8-9ประเทศชั้นนำทั่วโลก ไล่ให้ดูคร่าวๆเลยนะ
เปปเปอร์กะคอนดักเตอร์นะ มันวิ่งคู่กัน
-ซีจีเพนท์ หนังสือ 8000บาท+บทความ
-ซีจีทอล์ก เวบ
-ฟีเชอร์ซีจีทอล์ก เวบ
-ซีจีชอยส์ เวบ
-คอนเซพอาร์ท เวบ
-อิเมจิ้นบุ๊ก หนังสือสิงคโปร์ นำงานเข้าสตูดิโอที่นั่นได้พอสมควรเพราะยอดviewในซีจีทอล์กมันทะลุ6หมื่นแล้ว
-เอสแมกกาซีน ญี่ปุ่น ตอนนี้ผมได้ลงงานออริจินองให้ที่นั่นอีกรอบตอนมีนาและจะต่อยอดลงหนังสือโรบอทต่อไป
-แฟนตาซีแมกกาซีนที่จีน
-พรีเซนเตอร์ เมทัลFX เทคโนโลยีการพิมพ์ใหม่ของโลก ผมไปลงโดยเอาคอนเทนต์ด้านเมทาลิกไปแชร์
-เมทัลFX ไปลิงก์กับ Imagine FX อีกทีลงปกหน้าปกหลัง
-นิตยสารไอคอนที่เกาหลี
-It's art magazine E book ที่ฝรั่งเศษ อาจจะมีนิทรรศการต่อในภายหลัง
-ลงสัมภาษณ์ที่ Imagine FX
-ได้คอนเนคชั่นกับบริษัทลูคัส ILM และ Polygon picture ตอนผมบินไปสิงคโปร์
-ขึ้นfeature portfolioที่ Cg talk หากินได้อีกรอบ
-ขอซื้อสิทธิ์ไปลงเวบ CG wallpaper.com
-ลงExpose4 Excellent Action award
-แล้วกลับมาลงซีจีเพนท์ต่ออีกรอบ

สะใจพอมั้ย งาน2ชิ้นผมทำให้ดูได้แล้ว ถ้าผมถามว่าคุณจะเอาฐานลูกค้าที่ผมไปลงทุนตรงนี้มาใช้ลงสินค้าคุณแล้วผมเรียกคุณสัก5-6แสนหรือล้าน2ล้านบาทเพื่อโปรโมทแบรนด์คุณมันจะแพงไปมั้ย เริ่มฟังขึ้นรึยังหืม ปีนี้ก็เหมือนกันครับ ชิ้นล่าสุดชิ้นเดียวปั่นได้ทั้งปี คอนเนคชั่นทั้งหมดกำลังทำงานด้วยตัวของมันเองไปเรียบร้อยแล้วโดยที่ผมคิดมัน2เดือนแล้วเพนท์แค่14วัน นี่ไงที่ผมลงทุน เงินมันไม่ค่อยเข้าหรอกครับ แต่ถ้าคอนเนคชั่นพวกนั้นมันทำงานต่อกันเป็นลูกโซ่เมื่อไหร่เงินก็มหาศาลครับ ผมลงทุนกับระบบนี้ไป2ปีนะครับ แรกๆก็คิดอยู่ว่าถ้าเรามาเล่นมันด้วยกันก็น่าสนุกดี เงินคงสะพัดได้อย่างน่าตื่นเต้นแต่เห็นคนงอมืองอเท้าคิดแค่เงินตรงหน้าทำงานไปวันๆไม่ยอมดิ้นรนและเปลี่ยนแปลงแล้วผมเซ็งมากอ่ะ จริงๆนะ

แล้วสุดท้ายก็มาหาเรื่องโทษผมจนได้อยู่ดีแหละจริงมั้ย
ก็มึงเก่งนี่ไอ้ท่านเทพ.....ห่านี่ กูเก่งแต่กำเนิดรึไงวะ
มึงมันนายทุน นักธุรกิจ......อ้าววว อาร์ติสต้องโง่มาร์เก็ตติ้งด้วยเหรอ ไม่ยักรู้แฮะ
มึงแม่งไม่ใช่อารืติส.......มาติสแข่งกันมั้ยล่ะหืม พวกคุณกล้าลงทุนเดิมพันเปลี่ยนแปลงเพื่อศิลปะที่รักได้เท่าผมรึเปล่าล่ะ
แล้วก็สารพัดข้อโต้แย้งของคนขี้แพ้ที่จะตามมาหลังจากนี้อย่างแน่นอน

โลกหมุนไปทุกวันครับ ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างแน่นอน จะเปลี่ยนตามมันหรือต้องโดนบังคับให้เปลี่ยนก็สุดแล้วแต่ตัวคุณแหละครับ

โปรเจคคุณดีครับ

แต่ฝีมือผมไม่ถึงแน่ๆ
ไล่โปรไฟล์ผมมีแต่เจ๊งๆกับเจ๊งครับ

ขอกลับไปฝึกก่อนนะครับTT^TT

ไม่น่ามาอ่านเลย เราไม่เก่ง ต้องกลับไปฝึกต่อ ( ถามจริงว่าจะมีคนเก่งเท่านี้กี่คนกัน)

เอ่อ.... ไอเด็นติตี้ที่ว่านี่คือในลักษณะเหมือนกับการขายลายเซ็นรึเปล่าครับนี่ หน้าืที่ของท่านเป็นเหมือนพวกโปรดิวเซอร์สร้างดารานักร้องอะไรงี้รึ้เปล่าฮะ
หรือว่าผมกำลังหลงทาง...

เป็นความจริงอย่างยิ่งที่ค่าแรงในวิชาชีพนี้ในประเทศไทยต่ำจนน่าใจหาย และคงไม่มีทีท่าว่าจะพัฒนาขึ้นแต่อย่างใดเวลาอันใกล้นี้หากพวกเราไม่ทำอะไรสักอย่าง เรื่องธุรกิจผมเองก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องกับเขาหรอกครับ อีกทั้งตัวเองก็ยังรับงานมาไม่มากเท่าไหร่ด้วย มุมมองในส่วนของผมอาจจะแคบๆ แต่ก็อยากร่วมเสวนากับเพื่อนๆ ด้วยคน

ผมเห็นด้วยนะที่จะรวมตัวกันทำอะไรสักอย่างเพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ แต่สิ่งนั้นต้องไม่ใช่การกระทำที่เกินตัว การก้าวไปข้างหน้าเป็นที่สิ่งดีครับ แต่ถ้าเราก้าวไปอย่างรวดเร็วเกินไป ก็อาจจะหกล้มหัวฟาดพื้นจนไม่อาจลุกขึ้นมาได้อีก

ผมเห็นด้วยกับความคิดในการทำอาทบุ๊คครับ (หรือนิตยสาร?) เพื่อเป็นจุดร่วมและบันใดก้าวแรกที่มั่นคงของพวกเรา ถ้าพวกเราทำมันออกมาให้น่าสนใจได้อย่างต่อเนื่อง จนกลายจุดศูนย์กลางของคนในวิชาชีพนี้ได้แล้ว ก็จะทำให้กลุ่มวิชาชีพของพวกเราสามารถรวมตัวกันได้แน่นขึ้น ใหญ่ขึ้น ซึ่งในปัจจุบันต้องยอมรับว่าพวกเรายังมีการแตกกระจัดกระจายกันอยู่ค่อนข้างเยอะ เวลาติดต่อประสานงานจึงไม่ค่อยเป็นไปในทำนองเดียวกันเท่าไหร่นัก

เราต้องรวมกลุ่มวิชาชีพของเรากันให้ได้ก่อนครับ ไม่เช่นนั้นเราจะไม่สามารถทำเดินการใดๆ ได้เลย เพราะต่างคนต่างไป ต่างคนต่างทำ ย่อมไม่มีวันที่จะไปต่อรองอะไรกับเขาได้แน่ๆ

ผมว่าแล้วแต่บริษัทมั้ง ไม่รู้สิ เคยทำงานมาแค่ที่เดียวคือที่ๆทำอยู่

ตอนนี้ผมเป็นนักเขียนการ์ตูนอ่ะครับ ทำให้สำนักพิมพ์หนึ่ง เป็นนักเขียนรายสัปดาห์ ผมว่าเขาก็จ่ายให้โอเคนะ งานๆหนึ่งผมก็ได้รับเงินสามอย่างคือ 1. ค่าต้นฉบับคิดราคาต่อหน้า 2. ค่าลิขสิทธิ์ ทั้งชื่อ แคแรคเตอร์ 3. ค่าเปอร์เซ็นเวลาออกพ็อคเก็ตบุ๊คส์ (เห็นคุณ sio13 บอกว่านักเขียนการ์ตูนไทยไม่ได้ แต่ผมได้นะ) เวลาไปเขียนนิยาย ผมเขียน 100 หน้านิดๆ เขายังให้เล่มละ 7 หมื่นเลย

แล้วเขาก็จ่ายเป็นรายเดือนคล้ายเงินประจำให้ด้วย แต่ถ้าส่งไม่ทัน ขอหยุด เขาก็หักเช็คกันไป

แล้วเห็นบางคนสงสัย ทำไมออกแบบโลโก้ หรือออกแบบตัวละคร ที่ทำน้อยกว่าการ์ตูน ทำไมได้เงินเยอะกว่า ของพวกนี้มันแล้วแต่การให้ความสำคัญในชิ้นงานนั้นๆของบริษัทอ่ะครับ เคยมีคนจ้างพวกผมให้เขียนการ์ตูนสั้นๆลงสีหนึ่งหน้า ใช้เป็น ad ลงตามนิตยสารจ้างงานหนึ่งเกือบสองแสนยังมีเลยครับ

อย่างผมรับจ๊อบทำพ็อคเก็ตบุ๊คการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งภาพ ลบตัวญี่ปุ่น ได้เล่มละ 3000 ทำวันสองวันเสร็จมีให้เดือนละ 4-5 เล่ม ก็มีนะ

ของพวกนี้มันแล้วแต่อ่ะครับ ผมเองตอนนี้ก็วุฒิแค่ ม.6 ยังเรียนรามอยู่เลย แต่ทำงานมา 5 ปีแล้วล่ะครับ ปีแรกๆก็ลำบากอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้ก็พอได้นะ แล้วแต่แนวคิดของบริษัทด้วยผมว่านะ

ไม่หรอกค่ะ มันอยู่ที่กลุ่มเป้าหมายของผู้บริโภคนะคะ
หนังสือรวมภาพประกอบ คิดว่าคนที่จะซื้อมีใครมั่งอ่ะคะ
-เด็กนักเรียน นักศึกษาที่สนใจงานศิลปะ
-เด็กที่ซื้อเพราะในหนังสือมีผลงานของศิลปินที่ชอบ
-นักออกแบบ นักวาดภาพ (คนทำงานแล้ว)
-อื่นๆ

ของมันมีกลุ่มเป้าหมายชัดเจนอย่างงี้ + ฝีมือทุกคนในบอร์ดเก่ง และขายในราคาที่เหมาะสมกับคนไทย
(เดี๋ยวขายในราคาหนังสือญี่ปุ่น สู้ไปโหลดในเว็บดีกว่า )

เพียงแค่จัดรูปเล่มหรือคอลัมภ์ยังไงให้คนกลุ่มนี้สนใจที่จะมาซื้อ
ยังไงก็ขายได้นะคะ

ปล. อย่าทำแบบนิตยสารการ์ตูนฉบับหนึ่งที่ปกเป็นรูปผู้หญิงน่ารักๆ มาถ่ายแบบ
เพราะจะทำให้คนทั่วไปเขาเข้าใจผิดว่าเป็นนิตยสารแฟชั่นของวัยรุ่น แล้วคนที่สนใจงานวาดจริงๆ เขาจะไม่ซื้อ
(แล้วส่วนใหญ่เขาจะห่อพลาสติกไว้ไม่ให้คนเขาเปิดดูข้างในด้วย)
พูดกระทบใครก็ขออภัยด้วยนะคะ m(_ _)m


edit: หนูก็หวังว่าจะมีการเสวนาเรื่อยๆ นะคะ เพราะหลายคนหลายมุมมอง ได้ประโยชน์ดี
แต่ขอให้ใช้เหตุผลมาอ้างอิงนะคะ ใช้สายตาที่เป็นกลาง เปิดรับมุมมองของคนอื่นบ้าง
และอย่าใช้อารมณ์ในการ rep นะคะ
(เริ่มๆ ใช้ศัพท์สมัยพ่อขุนหรือ แนวๆ ประชดประชันแล้วนะคะ หนูขอเถอะนะคะ)

หนังสือ how to painting ทั้ง 3 เล่มก็ยอดขายน่าจะดีนะครับ ถึงราคาจะสูงนิดหน่อย
แปลว่า น่าจะมีคนที่สนใจทางสายงานนี้ไมน้อยทีเดียวถ้าจะทำ artbook ก็น่าสนใจ
ออกความเห็นมากไม่ได้ ฝีมือยังต่ำติดดิน แต่จะติดตามติดขอบกระทู้นี้ดูึครับ
ว่าวงการ อิลลัสเราจะพัฒนาไปเยี่ยงใด