หายหัวไปนานมาก.....2ปีที่ผ่านมาผมเจออะไรมาเยอะจริงๆ ศึกษาอะไรมาก็มาก ล้มเหลวมาก็เยอะ ประสบความสำเร็จก็หลายอย่าง ได้พบปะอาร์ติสก็หลายคนทั้งในไทยและต่างประเทศ แล้วตอนนี้ผมก็เป็นอาจารย์สอนอยู่มหาวิทยาลัยแล้วคือรังสิตและศิลปากร สอนๆไปก็คิดอยู่ตลอดว่านี่กูส่งพวกนี้ให้จบมาเจออะไรวะเห้ยยย ไม่เอาน่า....อาชีพนี้ทำไมมันจบมามีชีวิตที่ไม่น่าโสภาเอาซะเลยวะ ขายงานชิ้นละ2000กว่าบาทกับสำนักพิมพ์"จ."ให้แม่งไปปั่นกำไรเป็นล้าน อยู่บริษัทนอกทำงานเยี่ยงทาส6วันได้หมื่น6-2หมื่น(500US$ ป้าผมหั่นผักชิวๆที่อเมริกาได้2000US$)แล้วชื่อตัวเองก็ไม่ได้โผล่หัวออกมาสู่ตลาดเลยซักกะนิดหนึ่งจมหายไปกับโปรดักชั่น หาฟรีแลนซ์ก็วิ่งไปเอเจนซี่โดนพวกกดราคาซะต่ำแล้วเอาไปปั่นกันรวยอ้วน.....

โลกมันกว้างกว่านี้มากครับ พอเถอะ ไอ้จบมาเข้าบริษัทเกม บริษัทอนิเมชั่นเงินเดือน2หมื่นแล้วสมองก็ทำงานน้อยกว่ากล้ามเนื้อแล้วใช้ชีวิตน่าเบื่อหน่ายเจอหน้ากันก็พูดกันแต่เรื่องเพนท์กับเล่นเกมน่ะได้โปรดเหอะพวกเราไม่ได้เก่งขึ้นมาเพื่อมาปั่นงานให้คนอื่นไปทำมูลค่าจนรวยอ้วนนะเว่ยเฮ่ย

ไม่มีเทพยดาองค์ใหนหรือบริษัทที่สุดจะใจดีให้เกียรติอาร์ติสและจ่ายแพงๆมันจะผุดขึ้นมามาประทานโอกาสให้พวกเราหรอกนะครับอา......ฝันไปเถอะ ทุกที่แม่งก็กะกินรวบเราถูกๆทั้งนั้นแหละครับ สิงคโปโตกนี่ตัวดีเลย ผมว่าเลิกพึ่งคนอื่นซะทีเถอะนะว่าแมะ ถ้ามัวงอมืองอตีนให้เขาพาไปทางนู้นทีนี้ทีก็ไม่ต้องทำอะไรแล้วหละครับ จนแม่งอยู่หยั่งงี้แหละ เป็นได้แค่ลูกจ้างวันยังค่ำ


ประการแรกก็มาระดมสมองแล้วก็มานั่งสุมหัวคุยกันเรื่องนี้บ้างครับ เปลี่ยนจากเรื่องเพนท์กะtool3Dมาคุยกันในเรื่องที่ควรจะคุยเพื่อให้ชีวิตมันดีขึ้นบ้างเถอะครับ จริงๆนะ คนที่คิดได้และไม่ยอมทนกับชีวิตที่เป็นอยู่ก็ขอเสียงด้วยละกัน ถ้าคิดว่าเป็นไปไม่ได้ เราทำได้แค่นี้ ไม่มีทางหรอกก็อย่าได้เสนอหน้ามาให้เห็นละกัน ทนดูไม่ได้จริงๆ เชิญเป็นลูกจ้างให้เขากดขี่ต่อไปเถิด ผมไม่ว่ากันหรอกมันเป็นสิทธิ์ของคุณนี่หว่า ลูกบ้าสุดท้ายของผมแล้วล่ะ สำหรับประเทศนี้อ่ะนะ ถ้าไม่มีใครสู้กะผมจริงๆก็จะได้รู้กันไปว่าคนไทยแม่งป็อดกันหมด รวมกันไม่ติด แล้วผมต้องย้ายประเทศกลางปีนี้ชัวร์ๆเพื่อชีวิตของผมเองแล้วล่ะ

2ปีที่ผมหาคอนเนคชั่นมาตลอดก็ได้พาร์ทเนอร์ดีๆมามากมายทั้งด้านคอนเทนต์ สถาบัน บริษัท การตลาด และคอนเนคชั่นดีๆในหลายประเทศ ผมว่าเรามามาแชร์กันดีกว่ามั้ย เปลี่ยนหัวข้อคุยกันบ้าง เปลี่ยนวิธีคิดบ้าง วงการแม่งจะได้โอเคขึ้นซะทีหนึ่งเพราะผมเห็นความเป็นไปได้มันมีเยอะมากเลยอ่ะ แค่เราไม่เห็นและไม่กล้าไปคว้ามันเท่านั้นเอง อยู่ที่เรารวมกันติดรึเปล่าก็แค่นั้นแหละ ขอบ่นหน่อยเถอะวะ มันทนดูไม่ได้จริงๆนี่หว่า............

เรื่องจริงผ่านจอ..

ได้เวลาประกาศอิสระภาพแล้ว

เง้อ..!!!

ผมลองเขียนตอบคุณ สกาล ไปสามรอบแล้วครับ รู้สึกว่าผมตอบไม่ตรงประเด็นซะที
เลยอยากถามกลับครับว่า เนื้อหาย่อๆข้างบ่นนั่นมันคืออะไร

เรื่องนี้ที่ว่านี่มันเรื่องอะไรครับ เนื่องจากว่ามันหลายเรื่องเกิน ที่อยู่ย่อหน้าแรกนะ

ที่เห็นชัดๆก็คงจะเป็นเรื่องค่าตอบแทน ที่เหมือนว่าคุณสกาลบอกว่ามันน้อยไปไม่คุ้มกับค่าสมอง
ทางออกของคุณสกาลคืออยากทำเอง รวมคนในวงการมาทำ ไม่รู้ใช่รึปล่าวนะ แหะๆๆ
ผมว่ามันก็ดีนะ ถ้าทำแล้ว ไม่เสียค่าใช้จ่าย แล้วก็ไม่เกิดรายได้ ทำด้วยใจ ..!!

แต่ถ้าเริ่มมีเรื่องเงินเข้ามาเกี่ยวข้อง มันจะมี่อีกหลายปัญหาเข้ามาให้คิด
ถ้าคิดวิธีแก้ปัญหาได้ทั้งหมด แล้วค่อยลงมือทำ ผมว่าปัญหามันจะน้อยลง
แต่ถ้าไม่แก้ปัญหาที่จะเกิด แล้วลงมือทำเลย รับรองเละ ..!!

เป็นบทความที่โดนจริงๆครับ ท่านสกาล. ตอกหน้าของนายทุนได้ดีเยี่ยม (แต่ก็คงไม่สำเหนียกไรมากขึ้นหรอก)
กรรมของพนักงานเงินเดือนสายศิลปะทุกแขนงของบ้านเรา โดนเอาเปรียบอยู่เรื่อย
เห็นด้วยตรงที่เรื่องชื่อ เรืองหน้าน่ะ องค์กรมันได้หมด ตังนี่ ผมไม่ค่อยซีเรียสหรอก (เรามันอยากสร้างชื่อมากกว่า)
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กะเเต่ละคนนะ ผมว่า บางคนเขาพอใจแบบนั้นอะ (แทบทุกคนอะเเหละ)
เหมือนโดนฝังสามัญสำนึกว่าจบเเล้วต้องมาทำงานกะองค์กรน๊ะ ได้เข้าบริษัทเงินเดือนดีๆ(แต่ฟามจริงใช้ซะเกินคุ้ม)
อือ คงเพราะนึกในแง่ความมั่นคงของชีวิตมั้ง? จะให้ออกมาทำศิลป์เองรอขายได้ต้องสู้มากมาย กินแกลบก่อนอันดับแรก
ประเด็นน่าจะอยู่ที่คนติสแตกยังน้อยไป?? บ้านเราคนอยากสร้างงานเพื่อชื่อเสียงตัวเองไม่ค่อยมี
หลายๆคนก็อีโก้หายหมดเพราะสภาพความจริงของชีวิต และอาจเพราะเเบบนี้ด้วยมั๊งชิ้นงานถึงไม่หลากหลาย
ไม่เห็นความเป็นตัวของตัวเองมาก เพราะต้องโอ๋องกร ? (งานทดลองมันส์ๆไม่มีเลย)

ปล เราอุดมการณ์เดียวกัน แต่ผมเลือกไปในอีกสายงานหนึ่งซะเเล้ว ยังไงจะคอยเชียร์น๊ะ

ถึงผมจะยังไม่มีฝีมือพอนะ แต่ผมขอเสนอความคิดได้ไหม

เรื่องแรก รายได้ที่ไม่คุ่มกับแรงงานสมองและฝีมือที่เราทำ
- ผมคิดว่า พวกเราใน ItemStudio เนี้ย มีฝีมือกันทุกคนนะครับ ไม่ว่าจะเป็นด้านไหนก็ตามในโลกของจินตนาการเนี้ย คนเก่งก็สอนคนที่กำลังหัด แต่ลองในมุมกลับกัน พวกเราใน ItemStudio ทำผลงานกันมาทั้งจากการฝึกฝน และการทำงานมาเยอะขนาดไหน ไม่เชื่อลองดูใน "รวมผลการปี 2XXX" ดูซิิครับ ว่า มันก็ม่ใช่น้อยๆ เลย

มีอย่างเดียวครับ ที่เราจะไปตอกหน้า นายหน้าได้ นั้นคือ "รวมคนที่ทำงานเดียวกัน แนวเดียวกัน มาเปิดบริษัทเดียวกัน" ไม่ต้องอื่นไกลครับ ชื่อบริษัทนี้ได้แล้วหละ "ItemStudio" จะทำกันไหม . . . ไม่ต้องคิดว่าทำไม่ได้ แต่่ทำได้แน่นอน คนมีพร้อม งานก็มีพร้อม แต่ใจคนพร้อมที่จะทำหรือปล่าว

เพราะเว็ปพี่ Item นี้ ลองดูดี ๆ นะครับ มีครบมันทุกฝ่าย ทั้ง 2D 3D การ์ตูน เพียงแต่ในช่วงแรกๆ ของการทำงาน มันก็ต้องเจอเรื่อง หนักๆ ของการตลาดกันบ้าง เพราะลองคิดๆ ดู "นายคิดว่า นายทำภาพแบบนี้ได้คนเดียวหรือ" แก้ง่ายๆ ใครไส้แห้ง เอามาเข้า บริษัท เพื่ออำนาจการต่อรองเรื่องแรงงานฝีมือ


เรื่องที่สอง การที่จะสู้ไปกับท่านสการ
- สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ยากอย่างหนึ่งคือ คนอื่น จะทำด้วยกันกับเราไหม นั้นแหละครับ การรวมคนนี่แหละ เพราะปัญหาของพวกเรา มีไม่กี่เรื่อง

เช่น อิจฉา โกง อะไรทำนองนี้

ถ้าทำได้ และไม่มีปัญหาดังกล่าว ผมคิดว่า รวมได้แน่นอน

ลองคิดนะว่า ถ้าบริษัท พวกนี้ ต้องการหาลูกจ้าง ทำงานอย่างที่ท่านสกานพูดไว้ แต่หาคนไม่ได้ เพราะไปรวมกันที่เดียว เราก็สามารถต่อรองอะไร ได้หลายอย่าง "ถ้าคุณไม่เลือกเราในประเทศไทยแล้ว คุณจะไปหาคนแบบนี้ืที่ไหนอีกในประเทศไทย"



ปล. อยากจะสู้ แต่ฝีมือกำลังหัด

กระทู้โคตรปลุกใจ~ REVOLUTION!!!! กันเต๊อะ เห็นด้วยๆ นี่ท่าไม้ตายท่านป่ะเนี่ย ท่านพี่สกาลลล

ผมเองก็กลุ้มใจอนาคตตัวเองอยู่เหมือนกัน อีก 2 ปีก็จะจบแล้ว(ถ้าไม่ทำตัวเหลวซะก่อน) ยังไม่มั่นใจเลยว่าเราจะไปทำอะไรได้
สายที่ผมเรียนอยู่จริงๆมันก็เป็นพวก graphic design คิด ad คิดหัวแตก ภาพน้อยๆเรื่องราวอื้อซ่า ให้ตายจิจบมาไม่อยากทำงานแบบนี้เลย
แต่มีทางเลือกอะไรบ้างล่ะเนี่ย จบไปเราจะทำอะไร โตไปเราจะทำอะไร พอแก่ไปเราจะเป็นยังไง?

ประเทศเรามีคนมีฝีมือเยอะดีแล้วล่ะ แต่ที่เห็นว่าขาดก็คือการรวมกลุ่มกันสร้างอะไรร่วมกันนี่แหละ แถมตลาดก็น้อยๆๆๆๆ
รอฟังแผนจากพี่สกาล

ว่าจะถามนานแล้ว ผมว่าน่าจะออกหนังสือรวมภาพเจ๋งๆจากใน itemstudio ซักกะเล่มนะ เอาแบบปกแข็งภาพสีพิมพ์ดีๆ แบบของพวกเมืองนอกซักเล่มอ่ะ วงการบ้านเราจะได้ตื่นตัวทางด้านนี้ขึ้นมาบ้าง ว่าคนไทยก็เก่งเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยมีตลาดรองรับ จะได้ไม่ต้องไปขายฝีมือให้เมืองนอก ปล่อยให้บ้านตัวเองเฉาตาย เหมือนวงการฟุตบอลบ้านเราอ่ะ (เผื่อส่งไปหลอกขายเมืองนอกด้วย เอาซะเล่มละ 39 เหรียญ )

ป.ล. นอกเรื่องหน่อย งอนแม่ตัวเองจัง แม่ผมไปเที่ยวเมืองจีน6วัน โทรกลับมาบ้านปุ๊บ ไทยเสียประตูปั๊บเลยง่ะ

อืม...ไว้มาเขียนตอบ

เจอกันแล้วใช่ชีวิตน่าเบื่อหนาย แล้วไม่น่าเบื่อหน่ายคืออะไรหว่า

นอกเรื่อง..

เรื่องการศึกษา
ถึงเบ๊นซ์วอน
ผมเข้าใจความอึดอัดของคุณดี พอจะเดาออกว่าคุณกำลังประสบปัญหานี้กับอาจารย์ท่านใหนและรายวิชาใด

ในปีหลังๆ (คือ ปี4 และอาจจะปีสามด้วย)
คุณจะมีอิสระในการเลือกทำงานมากกว่านี้ครับ

คิดเสียว่า อาจารย์ท่านกำลังสอน รับแต่สิ่งดีๆท่านไว้ ลองเปลี่ยนแนวทางบ้างก็ได้เพื่อการศึกษา
(หากผมเข้าใจถูกเรื่องสถานการณ์ดังกล่าวที่คุณประสบ
ผมไม่เคยส่งงานที่ผมไม่ชอบในรายวิชานั้น แม้ว่าอาจารย์จะว่ายังไง ผมส่งงานที่ผมชอบ)

เกลียดตัว กินไข่ ครับ...
ไตร่ตรองดีๆ รับแต่สิ่งที่มันดีไว้เถิด
----

ถามว่าผมเคยทะเลาะกับอาจารย์ไหม
ผมขี้เกียจนับแล้วนะ
มัน.. ไม่ใช่เรื่องที่ดี


ปล. ผมไม่ได้ห้ามคุณบ่นนะ ผมก็บ่น
แต่หนักแน่นเข้าไว้นะครับ โลกนี้มีมากกว่างานad และกราฟฟิค อาจะเป็นงานที่คุณชอบก็ได้

ถ้าถามว่าเรื่องเงินมั้ย คำตอบคือใช่อย่างที่สุดครับ 2ปีมานี้ผมศึกษาแต่ธุรกิจ มีพาร์ทเนอร์เป็นมาร์เก็ตติ้งไม่ใช่อาร์ติส ถ้าถามว่าทำไมต้องเป็นแบบนั้นคำตอบคือถ้าผมไม่เป็นนักธุรกิจให้เสร็จเสียก่อนแล้ว การจะทำอาร์ทอย่างอิสระและทำตามความฝันของเราแม่งแทบเป็นไปไม่ได้เลย คือถ้าผมยอมเหนื่อยคนหนึ่งแล้วไอ้ที่เหลือมันสบายหมดผมก็ยอมนะเอ้า ถ้ามันจะดีขึ้นจริงๆน่ะ

สำหรับตอนนี้ที่มองกันจริงๆคือ เรากำลังปั่น"ความคิด" ปั่น"งาน" เพื่อให้คนที่คิด"คอนเทนต์"เอาไปทำ"มาร์เก็ตติ้ง"และ"จัดจำหน่าย"ไปสู่ลูกค้า คำถามคือถ้าเราสามารถรวมพาร์ทไอ้พวกคนกลางพวกนี้มาไว้ที่เราได้นี่มันจะน่ามันส์กว่ามั้ย เราคิดคอนเทนต์ทางการตลาดเองไม่ได้เลยจริงๆเหรอ เราทำมาร์เก็ตติ้งเองไม่ได้เลยเหรอ แล้วค่อยไปแชร์กับพาร์ทจัดจำหน่ายหรือไปแชร์แบรนดิ้งอะไรทำนองนั้น เราจะเอาเงินที่เราควรจะได้ไปให้พวกแม่งทำไมกันเหรอ ถ้าจะวิ่งงานนอกก็บินไปเองเลยไม่ได้เหรอคอมิคคอนเขาก็มีให้เข้าไปหาคอนเนคชั่น หาพาร์ทเนอร์จะไม่ลองบินไปดูหน่อยเหรอกับอีกหลายๆความคิดที่อยากจะให้ลองตั้งคำถามดูเล่นๆว่าพวกเขาเหล่านั้นซื้องานเราไปทำอะไรเหรอ ทำไมพวกแม่งรวยกันทุกคนเลยวะ แล้วทำไมพวกเราเหล่าอิลลัสท์แม่งจนเหี้ยๆแบบนี้วะ.......อย่าคิดแค่อาร์ทครับ เพราะพวกเจ้าของกิจการจะแฮปปี้เหี้ยๆเลยถ้าเราคิดกันอยู่แค่นั้น ทำความรู้จักพวกแม่งไว้ก็ดีครับ ไม่มีอะไรเสียหายเลยจริงๆ ขอบอก

ไม่มีอะไรที่ท่านกล่าวมาในการตอบครั้งที่สอง ที่ผมคิดว่าไม่ใช่

ในความคิดผมนะ ถ้ามีคนหนึ่งเอางานไปขาย ต้องมีอีกคนอยู่เพื่อทำงานให้เสร็จ แต่ถ้าถามว่าทำคนเดียวไม่ได้เหรอ
คำตอบคือได้ครับ แต่ไม่ทันกิน

แปลกมากผมพิมพ์ตอบยาวๆไม่ได้ซักที มันมีหลายอย่างเหลือเกินที่อยากจะพูด แต่เรียบเรียงไม่ได้ 55

แต่คิดออกอยู่อย่างอย่างเดียวว่า.. ถ้าจะรวมกลุ่มกันให้แน่นๆเนี่ย มันต้องมีเป้าหมายครับ แต่เป้าหมายที่ว่ามันคืออะไรละ

การแสวงหาอำนาจต่อรองเหรอ อืมมม ก็อาจจะเป็นได้


ผมว่าลองหาเวลามาลองคุยกันดูนะครับ ..!!

พี่เท็ม เปิดบริษัท ทีจิ . . .

itemStudio
แนวความคิดใหม่ของ itemstudio2007
Imagine Thailand Electromic Musuem

เอ่อ ขอโทษที่ขัดอารมณ์ครับแต่... Musiuem หรือ Museum ?

ผมหวังว่าความจริงจังของกระทู้นี้จะไม่ได้จบลงเป็นแค่ฝันกลางวันนะครับ ไม่ได้จะสื่อความหมายอะไรมาก คือผมแค่กลัวความหึกเหิมมันจะฝ่อลง
ตอนนี้ผมแค่ปี 2 ดังนั้นคิดว่าที่ตัวผมทำได้ดีที่สุดในตอนนี้คือ เฝ้าดูเป็นกำลังใจให้ครับ ถ้าที่พูดๆมาจะทำให้มันเป็นจริงขึ้นมาจริงๆ ก็เอาหัวใจผมไปเต็มๆเลยครับ

เฝ้าดูและเป็นกำลังใจ